Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/13003 E. 2026/8227 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/410 E., 2024/750 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Her ne kadar sanık ... müdafii olarak duruşmalara katılan müdafiiye, 07.11.2024 tarihli gerekçeli karar 27.11.2024 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; anılan müdafiinin kararı temyiz etmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "Sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, öğrenme üzerine sanık ...'ın 31.12.2025 tarihinde eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu cihetiyle 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; eski hâle getirme konusunda karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup, mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 26.03.2025 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle bu kararın kaldırılması gerektiğinin tespitiyle yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık zararı ödeyemediğine, müdafisi huzurunda savunmasının alınmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, zarara göre cezanın fazla olduğuna, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine"; sanık ... ile müdafiinin temyiz istemlerinin, "TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, zararın karşılandığına, somut delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine"; sanık ...'in temyiz isteminin "zararın giderilmesi için olarak tanınmadığına, müdafii olmaksızın karar verildiğine, zararı ödemek istediğine, lehe hükümlerin uygulanmasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanık müdafiinin karar celsesinde hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden, kısa kararın açıklandığı 07.11.2024 tarihli duruşmada beyanları sanıklar ... ile ...'in hukukî durumunu etkileme ihtimali bulunan sanık ... müdafii hazır bulundurulmaksızın yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu bakımından sanık ...'ın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ile müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.