Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8480 E. 2024/17268 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/122 E., 2016/173 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...,..., ..., ... ..., ..., ... SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama, bozma Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören Adalet Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizce yapılan iade işlemi üzerine Bakanlık vekilinin 04.06.2024 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören Adalet Bakanlığının kamu malına zarar verme suçu yönünden kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; I. Katılan Adalet Bakanlığı Vekilinin Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak için Direnme, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Beraat ve Davanın Reddi Kararlarına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve tehdit suçlarından açılan davalarda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan katılan Bakanlık vekilinin hükümleri temyiz etme hakkı olmadığından; katılan Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü ile Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Hakaret Suçlarından Verilen Beraat Kararlarına İlişkin Sanık, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Adalet Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 265/1 ve 125/1,3-a,4. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, kamu malına zarar verme suçu yönünden zamanaşımını kesen son işlem olan 14.03.2016 tarihli mahkûmiyet karar tarihinden itibaren ve görevi yaptırmamak için direnme ile hakaret suçları yönünden sorgu tarihi olan 21.10.2014 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.