Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8475 E. 2025/4984 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/31 E., 2015/761 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme, yakarak kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama Sanık ...'ın 23.03.2017 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek ve sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın yargılama sırasında bildirdiği adres yerine farklı bir adrese tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığı, yapılan tebliğin usûlsüz olması nedeniyle sanığın eski hâle getirme isteminin kabulü ile temyizin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde; Kavga ihbarı üzerine olay yerinde giden görevli polis memurlarına sanıklardan ... ve ...'in saldırıp yakalarından tutarak iteklemeye başladıkları, bu sırada sanık ...'in polis memurlarına hakaret sözleri söylediği, sanıkların polis araçlarına bindirildiklerinde ekip aracının korumalı kafes bölümüne vurmak ve kapı kilit sisteminin kablolarını koparmak suretiyle zarar verdikleri olayda, sanıkların eylemlerine uyan sanık ... için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1-3, 43, 125/3, 125/4, 43. maddeleri, sanık ... için aynı Kanun'un 265/1-3,43. maddeleri ve sanık ... için aynı Kanun'un 152/1-a. maddelerinde düzenlenen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, 11.12.2015 tarihli mahkûmiyet hükümlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık ... hakkında yakarak kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; Kamu malına zarar verme suçunun yakarak işlenmesi nedeniyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 152/2-a maddelerinde düzenlenen yakarak kamu malına zarar verme suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın hüküm tarihinde Gümüşhacıköy Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.