Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/1693 E. 2025/6544 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/186 E., 2016/233 K. SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Mahkemece 26.11.2015 tarihinde şikâyetçi kurum olarak, suçtan zarar gören Maliye Bakanlığı yerine, doğrudan İbradı Mal Müdürlüğününe duruşma gününün bildirildiği, Dairemizin 30.04.2024 tarihli ve 2021/14150 Esas, 2014/6753 karar sayılı iade kararında belirtildiği üzere Hazine ve Maliye Bakanlığına gerekçeli kararın tebliği üzerine, Bakanlık vekili sıfatı ile Hazine Avukatı tarafından hükmün süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan şikâyetçi Maliye Bakanlığı'nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla şikâyetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Sanığın orman vasfında olmayan ancak Hazine arazisi olan taşınmazdan 3 adet çınar ağacını kesmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 14.06.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.