Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7990 E. 2026/11014 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/7990
Karar No
2026/11014
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2395 E., 2024/801 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla şikâyetçiye ait cep telefonunu alıp 300,00 TL'ye sattığına, sanığın değeri yüksek olan telefonu bu fiyata satmasının ne kadar zor durumda ve ihtiyaçlı olduğunu kanıtlar nitelikte olduğuna, bu nedenle sanık hakkında zorunluluk hali hükümlerinin uygulanması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, sanığın "bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık" suçundan cezalandırıldığı belirtilmesine ve gerekçeli kararda uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesi olarak gösterilmesine karşın, kısa kararda uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d. maddesi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/7990, K. 2026/11014, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-7990-e-2026-11014-k-1b7ae8bf34a3