Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5712 E. 2024/20987 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/5712
- Karar No
- 2024/20987
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/477 E., 2023/695 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle tarafların yanıltıldığı dikkate alınarak 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanık müdafiinin sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik talebinin olduğu, temyizde hukuki menfaatinin bulunduğu dikkate alınarak aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın gece vakti açık alandan hırsızlık şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141, 143. maddelerinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle sanık hakkında uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın gece vakti açık alandan hırsızlık şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, uzlaştırma işlemleri nedeniyle meydana gelen durma süresi de dahil olmak üzere ilk mahkûmiyet kararının verildiği 17.09.2015 tarihinden, karar tarihine kadar geçmiş olması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.