Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4617 E. 2026/7426 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2225 E., 2023/3164 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediğine dair dosyada hiçbir somut delil bulunmadığına, sanığın üzerine atılı bulunan suçu işlemediğine, cezalandırma kararının somut delillerle ispat edilmesi gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, sanık hakkında başka mahkemelerde de benzer davalar açılmış olup somut hiç bir delil bulunmadığından beraat ettiğine, somut hiç bir delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmek suretiyle usul ve yasaya aykırı verilen kararın bozulması gerektiğine" sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediğine dair dosyada hiçbir somut delil bulunmadığına, sanığın üzerine atılı bulunan suçu işlemediğine, cezalandırma kararının somut delillerle ispat edilmesi gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, sanık hakkında başka mahkemelerde de benzer davalar açılmış olup somut hiç bir delil bulunmadığından beraat ettiğine, somut hiç bir delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, mütalaada suçun hangi deliller ile ve hangi gerekçeler ile sabit olduğuna dair açıklık getirilmediğine, verilen kararın bozularak dosyanın yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.