Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4374 E. 2026/8636 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2928 E., 2024/182 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "suç vasfında hata yapıldığına, araç içinde kilitli olan eşyaların çalınması söz konusu iken bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan ceza verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ile sanığın atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, bilirkişi raporunda sanıkların tespit edilemediğine, dosyadaki tek delilin yetersiz ve görüntü kalitesi düşük kamera kayıtları olduğuna, otomobile zorla girildiğini gösteren kilit kırma, kapı ve pencereleri zorla açma, anahtar kopyalama gibi bir durumun söz konusu olmadığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "Suç vasfında hata yapıldığına, araç içinde kilitli olan eşyaların çalınması söz konusu iken bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan ceza verildiğine, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinin yerinde olmadığına, dayanılan kamera görüntülerinin suç yeri ve anına ilişkin kayıtları içermediğine ve aleyhe delil olarak kabul edilmesinin hukuka ve usule aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçun suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu olarak kabul edilmesi olası ise de bu suçun da unsurlarının oluşmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylem gündüz sayılacak zaman diliminde gerçekleşmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasıyla fazla ceza tayin edildiğine, koşulları oluşmamasına rağmen ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık ...'ın adlî sicil kaydında bulunan ikinci kez tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 kesinleşme, 18.02.2021 yerine getirme tarihli, 2009/379 Esas, 2009/886 Karar sayılı, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2022 kesinleşme tarihli, 2021/14 Esas, 2021/136 Karar sayılı, 5237 sayılı Kanun'un 229. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.