Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3779 E. 2026/8781 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3779
Karar No
2026/8781
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1743 E., 2023/3091 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, düzeltilerek onama

I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.11.2023 tarihli ve 2023/1743 Esas, 2023/3091 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık hakkında birbirinin unsuru olan tek suç için hüküm kurulması gerekirken üç ayrı suçtan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142-2-h ve 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 6 yıl 3 ay 7 gün hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayin edilmesi,

2. 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyecek olmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek" ve ayrıca hüküm fıkrasından, "6275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ilişkin kısım çıkartılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. Maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/3779, K. 2026/8781, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-3779-e-2026-8781-k-f0661785ca00