Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3454 E. 2024/5887 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/3454
- Karar No
- 2024/5887
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan şikâyetçi İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, yapılan iade işlemi üzerine şikâyetçi ... vekilinin 14.06.2023 tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümleri temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu nazara alınarak, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların olay günü kimlik sorgulaması yapan kolluk görevlilerine hakaret ederek ve görevlerini yapmalarını engelleyecek şekilde direnerek ekip otosuna tekme atmak suretiyle zarar vermeleri şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 125/3-a, 152/1-a maddelerinde öngörülen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının 21.05.2015 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Yüksel ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.