Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1658 E. 2026/4470 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1092 E., 2023/3725 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "tanıklar dinlenilmeden eksik kovuşturmayla karar verildiğine, telefonu sonradan satın alan kişilere tarafları tanıyıp tanımadıklarının sorulması gerektiğine, suçun sanığın kastıyla işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil veya deliller bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Adlî emanetin 2021/607 sırasında kayıtlı eşya hakkında zamanaşımı süresince karar verilmesi olanaklı görülmüş, sanık hakkında Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/127 Esas, 2015/366 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına karşın, mahkeme adının Doğubayazıt 3. Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazılması maddi hata olarak kabul edilmiş, sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 kesinleşme, 05.10.2016 yerine getirme tarihli 2015/127 Esas, 2015/366 karar sayılı kararından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, adlî sicil kaydına göre ikinci kez tekerrüre esas mahkûmiyetleri bulunan sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2015 tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/366 Karar sayılı ilâmınına konu hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasının 05.10.2016 tarihinde infaz edildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan Doğubayazıt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2019 kesinleşme tarihli, 2018/9 Esas, 2019/439 Karar sayılı ilâmına konu kasten yaralama suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Sanığın adlî sicil kaydına göre Doğubayazıt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli, 2018/9 Esas, 2019/439 Karar sayılı ilâmına konu kasten yaralama suçu nedeniyle hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesine göre koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, yanılgılı uygulama sonucu hükümde gösterilen Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2015 tarihli, 2015/127 Esas, 2015/366 Karar sayılı ilâmına konu 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” cümlesinin eklenerek karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.