Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1592 E. 2026/6928 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3710 E., 2023/3382 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın hırsızlık yaptığına dair diğer sanığın beyanı dışında somut, her türlü şüpheden uzak kesin delilin bulunmadığına, sanığın önceki sabıka kayıtlarından hareket edilerek oluşan kanaate göre karar verildiğine, sanığın diğer sanık ...'ın yardım talebinde bulunması üzerine ona yardım etme gayesi ile hareket ettiğine, diğer sanığın hırsızlık kastı ile hareket ettiğini bilmediğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, matbu olarak kullanılan gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşıldığına, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesi de gösterilerek temel cezanın belirlenmesi gerektiğine, kararın sanık lehine kaldırılmasına ve sanığın öncelikle beraatine karar verilmesine, aksi halde lehine olan hükümlerin uygulanmasına'', sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Her ne kadar sanığın farklı tarihlerde birden fazla kez suç işlediğinden bahsedilmişse de iddianamede ve gerekçeli kararda sadece tek bir olaydan somut şekilde bahsedilerek delillendirildiğine, TCK'nın 43. maddesinin uygulanarak 1/4 oranında arttırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, suçun birden fazla kez işlendiğini gösteren herhangi bir somut delil bulunmadığına, bu hususta gerekçeli kararda çelişki olduğuna, zararın karşılanması için yapılan bilirkişi hesaplamasında ve gerekçeli kararda sadece bir olayın değerlendirildiğine, sanığın soruşturma aşamasında zararı karşılamak istemesine rağmen zarar miktarını bilmediği için soruşturma aşamasında zararı karşılayamadığına, sanığın zararı karşılaması adına kendisine herhangi bir banka hesabının bildirilmediğine, haksız yere artırım oranları uygulandığına ve uygulanması gereken indirim oranlarının görmezden gelindiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozulmasına, sanığın beraatine karar verilmesine '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.