Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/15177 E. 2025/4763 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/15177
Karar No
2025/4763
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/102 E., 2018/162 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.01.2018 tarih ve 2018/102 Esas, 2018/162 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, birleşik suç olması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yaz saati uygulamasının kalıcı hale geldiği 27.03.2016 tarihinden sonra işlenen suçlarda, eylemin gece sayılan zaman aralığında olup olmadığının belirlenmesi için UYAP sisteminde yer alan ''Güneşin Doğuş - Batış Zamanlarına'' ilişkin tabloda yer alan ''Yaz saati uygulanmasında, tablodaki değerlere (1) saat ilave edilecektir'' şeklindeki açıklama da dikkate alınarak öncelikle güneşin güncel doğuş-batış saatleri bulunup, bu sonuca göre TCK'nın 6/1-e maddesi kapsamında güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat önceye kadar devam eden gece vaktinin tespiti gerektiği belirlenerek bu bilgiler ışığında, somut olayda, olay günü güneşin doğuş vaktinin saat 05.30 olduğu, yaz vakti uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin saat 05.30'a kadar devam ettiği anlaşıldığından hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği sabit olduğundan Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye aykırı olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Finike Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/15177, K. 2025/4763, T. 18.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-15177-e-2025-4763-k-1f9116dff194