Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1319 E. 2024/11518 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/372 E., 2023/405 K. BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3269 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10/06/2020 tarihli ve 2019/27995 esas, 2020/13032 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, neticeten adlî para cezasına hükmedilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceği nazara alındığında, sanık hakkında tayin olunan adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesinde, 2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 163/3, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı ve bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği gözetilmeden, aynı Kanun'un 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 7.600,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.Sonuç ceza olarak adlî para cezasına hükmedilmesi hâlinde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceği nazara alındığında, hükümlü hakkında tayin olunan adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesi, 3. Hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun’un 163/3, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı ve bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği gözetilmeden, aynı Kanun'un 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 7.600,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2021/372 Esas, 2023/405 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımın çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2021/372 Esas, 2023/405 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.