Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1290 E. 2026/6732 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2049 E., 2023/2480 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "suçu ikrar etmesi nazara alınarak cezada indirim yapılması gerektiğine ve mahkûmiyete yeterli somut delil olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarihli ve 2015/204 Esas, 2015/379 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, sanığın sonuç ceza olarak 6 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve “Sanık hakkında aleyhe bozma yasası olması nedeniyle CMK'nın 283. maddesi uyarınca sanığın 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin çıkarılmasına ve yerlerine sırasıyla " Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2015 tarihli ve 2015/204 Esas, 2015/379 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilen 6 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ve "sanık hakkında hükmolunan 9 yıl hapis cezasının aleyhe bozma yasası olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi gereğince 6 yıl hapis cezası üzerinden infazına" cümlelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.