Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/89 E. 2025/220 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/89
- Karar No
- 2025/220
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1994 E., 2021/2410 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1994 Esas, 2021/2410 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1994 Esas, 2021/2410 Karar sayılı kararına karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1-5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanunun 303/1. maddesinde sayılan ihlallerin varlığı halinde duruşma açılmaksızın bu aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilebileceği, ancak somut olayda aynı Kanun'un 303/1. maddesinde yer almayan bir sebepden dolayı hüküm düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşıldığı, ancak bu hususun aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, 2- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 43. maddesinden ek savunma verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.