Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/883 E. 2024/13537 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/883
Karar No
2024/13537
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2190 E., 2022/2507 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, etkin pişmanlıkla ilgili hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca hükmedilen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldığında sonuç olarak 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası sonucu 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmişse de, bu ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca yapılan indirimler neticesinde belirlenen sonuç cezanın doğru olması nedeniyle, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Suça sürüklenen çocuğun 22.12.2021 tarihli karar duruşmasında katılanın belirtmiş olduğu zararın yarısını karşıladığını beyan etmesi karşısında; katılanın 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorularak, sonucuna göre aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/883, K. 2024/13537, T. 02.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-883-e-2024-13537-k-cbba1ef3887d