Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28054 E. 2024/13876 K.

Konu: Karşılıksız Yararlanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/28054
Karar No
2024/13876
Karar Tarihi
Konu
Karşılıksız Yararlanma

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1223 E., 2023/1302 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk derece mahkemesince sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından 20.10.2016 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği, katılan vekili ve sanığın istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, TCK'nın 168/5. maddesi ile CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verildiği, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz edildiği, Dairemizin 29.12.2022 tarihli bozma kararı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmadan, düşme kararı verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın kurum zararını, kanun değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay geçtikten sonra tazmin ettiğine, birden fazla kaçak elektrik kullanıp kullanmadığının tespit edilmediği, vekâlet ücretine hükmedilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; İlk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi gereği kaldırılmasına karar verildikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ilk paragrafından önce gelmek üzere; ''Sanık hakkında Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli, 2020/1464 Esas ve 2021/636 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 280/2 maddesi gereğince KALDIRILARAK'' ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/28054, K. 2024/13876, T. 03.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-28054-e-2024-13876-k-bb2e07d0b5c5