Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8692 E. 2025/2866 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/8692
- Karar No
- 2025/2866
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/418 E., 2022/561 K. SUÇLAR : Hırsızlık, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme SUÇLARIN TARİHİ : 09.10.2015 HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanığın ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde; Sanık müdafiine 21.06.2016 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 153/1. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma verildiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki (3) numaralı bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, II. Sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın gece vakti cami içerisinden sadaka olarak biriktirilen paraları çaldığı olayda; Mahkemenin 21.06.2016 tarihli kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinden uygulama yapıldığı, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ilâmıyla eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyduğu kabul edilerek bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilâmına uyulmasına rağmen kazanılmış hakka yanlış anlam verilerek 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurularak sonuç ceza ilk hükümden fazla ise sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesinin gerekmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanığın cami içerisinden sadaka olarak biriktirilen 83,85 TL 'nin değerinin az olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.