Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8548 E. 2023/9723 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8548
Karar No
2023/9723
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/546 E., 2016/348 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret, kamu malına zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., şikâyetçi ... vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü; A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçları yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçları yönünden yapılan temyiz itirazının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/441 Esas, 2006/139 Karar sayılı, 13.04.2011 tarihinde kesinleşen ilâmında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak, yerine "sanığın adli sicil kaydına esas alınan Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/441 Esas, 2006/139 Karar sayılı ilamında 6136 saylı Yasa'nın 13/1. maddesindeki suç nedeniyle hükmolunan 6.375,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, C. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçları, sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kamu malına zarar verme suçları yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1. UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 26.07.2021 tarihinde öldüğü ve ölüm kayıtlarının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, 2. Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen şikâyetçi İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan iade işlemi üzerine şikâyetçi ... vekilinin 15.11.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, şikâyetçi kurumun kamu malına zarar verme suçu yönünden aynı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Şikâyetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, 3. Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından; Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "... Seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu 5237 sayılı Kanun'un 179/3-2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için Yerel Mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması, 4. Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin, 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a, 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251/1. maddesi kapsamına giren trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ve şikâyetçi ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... hakkında verilen hükümler ve sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/8548, K. 2023/9723, T. 20.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-8548-e-2023-9723-k-eb904e368f11