Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7668 E. 2025/2448 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7668
Karar No
2025/2448
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/473 E., 2022/1172 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanıklar ... ve ...'ın tüm aşamalarda değişmeyen ve atılı suçları işlemediklerine ilişkin savunmalarının aksini gösterir, sanık ...'nun soruşturma aşamasında vermiş olduğu atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediklerine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, 2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 143. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi, 3.Şikâyetçinin, hükümden sonra 22.10.2022 tarihli sunmuş olduğu dilekçesinde, tüm zararının olayın başında sanıklardan Hüseyin tarafından karşılanmış olduğunu belirtmesi karşısında; şikâyetçinin zararının tam olarak ne zaman giderildiği sorularak sonucuna göre, kovuşturma başlamadan önce zarar giderilmişse 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi, kovuşturma başladıktan sonra zarar giderilmişse aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 4.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde takdiri indirim nedeni uygulanırken uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/7668, K. 2025/2448, T. 13.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-7668-e-2025-2448-k-5934c8e5346c