Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7572 E. 2026/2510 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7572
Karar No
2026/2510
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/30 E., 2022/416 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 maddesi uyarınca hükmolunan "6 ay" hapis cezası üzerinden, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapıldığında "12 ay", aynı Kanun'un 38/2. maddesi uyarınca artırım ve 62/1. maddesi gereği indirim yapıldığında sonuç cezanın " 13... gün" yerine "1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası" olarak fazla tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının A-II, 2 numaralı bendinde "1 yıl" yerine "12 ay", 3 numaralı bendinde " 1yıl 4 ay"yerine "16 ay", 4 numaralı bendinde " 1yıl 1 ay 10 gün" yerine " 13... gün" yazılmak suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/7572, K. 2026/2510, T. 11.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-7572-e-2026-2510-k-393c6eb5be17