Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7387 E. 2026/6312 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/154 E., 2021/730 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/154 Esas, 2021/730 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce, dava konusu mala zarar verme suçu ile ilgili olarak sanık hakkında Dairemizce hiç bir karar verilmediği gibi, 5235 sayılı Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlayan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, mala zarar verme suçundan ilk derece mahkemesi hükmünün de ilk kez 21.10.2021 tarihinde verilmesi karşısında, anılan hükmün CMK'nın 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu, istinaf talebinin görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmesinin gerektiği anlaşıldığından, sanık hakkında istinaf talebi ile ilgili karar verilmek üzere görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için, Tebliğname'ye uygun olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın olay gecesi katılanın evine girip çaldığı malzemelerle birlikte aldığı anahtarla evin önünde bulunan katılana ait arabayı da çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h kapsamında kalan suç ile birlikte aynı zamanda 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d kapsamında kalan haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık suçunu da teşkil ettiği, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d,h maddelerine göre cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.