Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6936 E. 2025/179 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6936
Karar No
2025/179
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/395 E., 2021/1121 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Antalya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarih ve 2013/395 Esas, 2013/915 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2018 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verilmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2014 tarihinde kesinleşen, 2014/64 Esas ve 2014/493 Karar sayılı, 6136 sayılı Kanunu'nun 13/1. maddesinde düzenlenen ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2014 tarihinde kesinleşen, 2014/64 Esas ve 2014/493 Karar sayılı, 6136 sayılı Kanunu'nun 13/1. maddesinde düzenlenen ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283/1 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. Maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2014 tarihinde kesinleşen 2013/395 Esas, 2013/395 Karar sayılı kararına konu 10 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6936, K. 2025/179, T. 13.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6936-e-2025-179-k-57928233be10