Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6888 E. 2025/20219 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/691 E. 2021/1588 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın ikrarının bulunmadığına, diğer sanık ile suç işlemek için anlaşmadığına, somut delilin bulunmadığına, TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine sanık ........müdafiinin temyiz isteminin, bölge adliye mahkemesi kararının gerekçeli olmadığına, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehine indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Her ne kadar sanıklara istemleri üzerine müdafii atanmış ise de; 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanmasının kanunî zorunluluk olduğu anlaşıldığından Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c. maddesi hükmüne göre zorunlu müdafii ücretinin yargılama gideri olarak sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, yargılama giderlerine ilişkin bölümden ''sanık ...'nun talebi doğrultusunda barodan görevlendirilen müdafii ücreti 593.00 TL, sanık ...' in talebi doğrultusunda barodan görevlendirilen müdafii ücreti 593.00 TL olmak üzere toplam 1.200,00 TL yargılama giderinin CMK'un 325/1. maddesi gereği sanıklardan eşit olarak tahsiline,'' ilişkin kısmın çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.