Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6879 E. 2025/19815 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6879
Karar No
2025/19815
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 15.03.2021 SAYISI : 2019/1467 E., 2021/24 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair 15.03.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2019/1467 Esas, 2021/24 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 15.03.2021 tarihli ve 2019/1467 Esas, 2021/24 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, kendini ifade edemediğine, suçla ilgisi olmadığına, buna rağmen karşı tarafın zararını giderdiğine, ilişkin olduğu; sanık müdafiinin temyiz isteminin, kimliği belirlenmeyen ihbarcının beyanına dayanılarak hüküm kurulduğuna, sanığın aracında yakalanan malzemelerin mesleği gereği oto lastik ve aksesuar işi kapsamında kullanmış olduğu malzemeler olduğuna, sanığın oğlunu beklerken yakalandığı yerin konumunun hırsızlık olayının yapıldığı evin konumuna göre gözcülük yapmaya elverişli olup olmadığı yönünde bir tespit yapılmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı şekilde, nitelendirilmede hataya düşülerek ve gerekçeden yoksun şekilde verilen hükmün hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6879, K. 2025/19815, T. 06.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6879-e-2025-19815-k-1f293bcf2395