Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6756 E. 2025/15287 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6756
Karar No
2025/15287
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/576 E., 2021/1388 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin " sanıkların katılana ait arı kovanlarının bir kısmını almışlarsa da, daha sonrasında suç işlemekten vazgeçtiklerine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın gerçekten hırsızlık yapmak gibi bir niyeti söz konusu olmuş olsaydı, daha önce almış oldukları arı kovanlarının yerlerini göstermelerinin söz konusu olmayacağına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine"; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "zincirleme suç hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşmadığına ve sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ançak; Sanıkların suç tarihinde gece vakti saat 01.30 sıralarında 46... plakalı araçla katılana ait 12 adet arı kovanını alıp götürerek başka bir yere bıraktıkları, ardından katılanın ait kovanların bulunduğu yere tekrar gelerek 9 adet kovanı araca yüklerken vatandaşlar tarafından fark edilmeleri üzerine yakalandıkları olayda, sanık ...'in yakalanması sonrasında, başka bir yere götürerek bıraktıkları kovanların yerini kolluk görevlilerine göstererek bunların katılana iadesini sağladığı; her ne kadar, katılan istinaf aşamasında, olay ile ilgili kovanlarında 3.000,00 TL'lik bir zararın oluştuğunu ve "sanıkların yer göstermeleri dolayısıyla cezalarında indirim yapılmasına muvafakatım yoktur" şeklindeki beyanıyla kısmî iadeye rızasının bulunmadığını belirtmiş ise de; katılanın İlk Derece Mahkemesindeki beyanında olay nedeniyle herhangi bir zararının oluşmadığını belirttiği, sanıkların ilk olay nedeniyle götürdükleri 12 kovanın yerinin sanık ... tarafından kolluk görevlilerine gösterilerek katılana iadesinin sağlanması, diğerlerini ise çalamadan yakalanmaları, bahse konu katılanın İlk Derece Mahkemesindeki beyanı karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen tam iade nedeniyle, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluştuğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi gereğince cezalarından indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6756, K. 2025/15287, T. 15.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6756-e-2025-15287-k-51f32786f52b