Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/13176 E. 2025/15451 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/13176
Karar No
2025/15451
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/633 E., 2022/580 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/534 Esas, 2020/26 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihli 2020/543 Esas ve 2020/1824 Karar sayılı kararı ile hükmün; sanık hakkında; ''Sanığın yargılamasının müdafii olmaksızın yürütülüp sonuçlandırıldığı; ancak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2020/277 esas 2020/1728 karar sayılı 11/03/2020 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere atılı geceleyin hırsızlık suçunun alt sınırı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 150/2 maddesi uyarınca müdafii bulundurulması zorunlu olduğu halde bu hususa riayet edilmediğinin anlaşıldığından'' bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihli 2020/543 Esas ve 2020/1824 Karar sayılı kararı ile bozma kararı üzerine verilen İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli 2020/600 Esas, 2021/227 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/13176, K. 2025/15451, T. 15.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-13176-e-2025-15451-k-d599dfab3873