Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5763 E. 2025/886 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/210 E., 2021/552 K. - 2015/490 E., 2015/820 K: SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, onama Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 19.10.2015 tarih, 2015/490 Esas, 2015/820 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarih, 2019/11892 esas sayılı kararı ile sadece hırsızlık suçundan kurulan hüküm incelenerek bozma kararı verildiği, ancak iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün incelenmediği, bu suç yönünden bozma ilâmı bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında 19.10.2015 tarih, 2015/490 Esas, 2015/820 Karar sayılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin süresinde olduğu ve 08.07.2021 tarihli ikinci hükmün ise yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesindeki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 19.10.2015 hüküm tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz istemine gelince; Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.