Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3235 E. 2024/1904 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SAYISI : 1998/369 E., 1999/572 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanık müdafiinin, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 08.03.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek ve Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, sanığın yokluğunda verilen 15.06.1999 tarihli asıl karar ile 07.10.2005 tarihli ek kararda, kanun yoluna başvuru süresi ile bu sürenin başlangıcının belirtilmemesi suretiyle sanığın yanıltılması nedeniyle, sanık müdafiinin eski hâle getirme istemi kabul edilerek ve öğrenme üzerine yapmış olduğu 08.03.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın gece vakti sayılan zaman diliminde şikâyetçinin market önüne kapıları açık ve çalışır vaziyette bıraktığı aracını çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/2, 522. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143. maddelerine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun'un 491/2. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesi gereğince hesaplanan 5 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/3-4. maddeleri gereğince hesaplanan dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Kanun'un 491/2, 522. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık dava zamanaşımının, 15.06.1999 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.