Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3122 E. 2026/7302 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3122
Karar No
2026/7302
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3501 E., 2020/281 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; "Delillerin değerlendirilmediği, olay tarihinde ford connect tipi araca binmediğine, kiraladığı araca ilişkin araştırma yapılmadığı, sabıkalı olduğu için cezaya hükmedildiği, diğer sanık ...'nin iftira attığına, Necati ile aralarında husumet bulunduğu, olayla ilgisinin bulunmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Adlî emanetin 2013/ 74... /369 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüş ayrıca sanığın tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydında bulunan Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2011 tarihli ve 2009/809 Esas, 2011/390 Karar sayılı kararında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrer olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/3122, K. 2026/7302, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-3122-e-2026-7302-k-5a4e47d1e402