Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3049 E. 2025/11957 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3049
- Karar No
- 2025/11957
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1740 E., 2019/2557 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi Mahkumiyet kararları kaldırılarak beraat, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık ...’in temyiz isteminin Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2020 tarihli ve 2019/1740 E., 2019/2557 K. sayılı ve hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddi ve katılan vekilinin temyiz isteminin de sanıklar ... ve ... hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 14.10.2019 tarihli ve 2019/1740 E., 2019/2557 K. sayılı ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1-Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 14.10.2019 tarihli beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2019/1740 Esas, 2019/2557 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak, sanıkların iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatlerine karar verildiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesince hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığı ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alınarak katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, 2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan 20.01.2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.01.2020 tarihli ve 2019/1740 E., 2019/2557 K. sayılı ek kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz edenin temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.01.2020 tarihli ve 2019/1740 Esas, 2019/2557 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.