Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29586 E. 2026/3451 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29586
Karar No
2026/3451
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1161 E., 2023/3422 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın suç kastı ve suça iştirakine dair hiç bir delil bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, sanığın suç saatinde evde olduğuna, suç işlemediği açık olduğundan beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.12.2022 tarihli bozma kararından önce hükümde sanığın sonuç ceza olarak 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edildiği ve aleyhe istinaf bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında verilen 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 5 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına "5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29586, K. 2026/3451, T. 24.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29586-e-2026-3451-k-fca8396c1e5b