Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29501 E. 2026/11845 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29501
Karar No
2026/11845
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2853 E., 2023/1611 K. SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli (sanıklar), hırsızlık ve mala zarar verme (sanık ...) HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (beraat) KARAR : Temyiz talebinin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, onama

I) Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.06.2023 tarihli ve 2022/2853 Esas, 2023/1611 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Temyiz isteminin reddine dair 22.06.2023 tarihli ve 2022/2853 Esas, 2023/1611 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan şirket vekilinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hırsızlık yapılan yerin ticari faaliyetinin devam ettiğine, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN TEBLİĞNAME'YE UYGUN OLARAK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29501, K. 2026/11845, T. 18.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29501-e-2026-11845-k-e184ef1b0289