Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2943 E. 2025/14272 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/145 E., 2019/2561 K. SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, olayla ilgisinin bulunmadığına, ...adlı şahsın suça konu motosikleti kullandığına, adı geçen şahıs tarafından tehdit edildiğine ve suçu işlemediğinden hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2012 tarihli ve 2012/42 Esas, 2012/261 Karar sayılı ilâmına konu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilmiş olan mahkûmiyet hükmünün, Mahkemenin 05.06.2020 tarihli ek kararı ile tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; bahsi geçen ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve birinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış olan Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2012 tarihli ve 2012/253 Esas, 2012/682 Karar sayılı ilâmında yer alan 10 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezasının ikinci kez mükerrirliğe esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2012 tarihli ve 2012/253 Esas, 2012/682 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilmiş olan 10 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.