Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29170 E. 2026/9203 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2223 E., 2023/1994 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

I. Sanık ...(... oğlu) hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâli suçundan verilen 17.07.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, bu kararın katılan sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 23.06.2023 tarihli ve 2022/2223 Esas, 2023/1994 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ve müdafiinin bu karar karşı temyiz isteminde bulunması üzerine, 17.07.2023 tarihli ek kararla 5271 sayılı Kanun'un 296/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği belirlenmiş ise de; sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi olduğu dikkate alınarak mahallince incelenmek üzere iadesi yerine yazılı şekilde istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği anlaşıldığında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 23.06.2023 tarihli ve 2022/2223 Esas, 2023/1994 Karar sayılı kararı ile 17.07.2023 tarihli ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların istinafı ve temyizi mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesinin sanık hakkında vermiş olduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, itirazın reddi ile 28.07.2022 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; mahalline gönderilmek üzere dosyanın incelenmeden Tebliğname'ye aykırı olarak İADESİNE, II. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâli suçundan verilen 17.07.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.07.2023 tarihli ve 2022/2223 Esas, 2023/1994 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.07.2023 tarihli ve 2022/2223 Esas, 2023/1994 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, III. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanık ...’ın(... oğlu) çelişkili beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya içerisinde mahkumiyet için yeterli somut delil bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine ve eksik inceleme ile hüküm verildiğine"; sanık ... (... oğlu) ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya içerisinde mahkûmiyet için yeterli somut delil bulunmadığına, somut olayda atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suç vasfında hataya düşüldüğüne ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine"; sanık ... (İsmet oğlu) müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya içerisinde mahkûmiyet için yeterli somut delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... (... oğlu) ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.