Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28852 E. 2026/7408 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/45 E., 2023/483 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "şüpheden sanık yararlanır ve orantılılık ilkelerinin ihlal edildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık ...’un adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan 16.03.2017 kesinleşme tarihli Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2014/562 Esas, 2016/942 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 3-a, son, 125/4, 43... . maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay 12 gün hapis cezasının birinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden ikinci kez mükerrirliğe esas alınması ve mahkemece bu ilam ile birlikte 11.01.2012 kesinleşme tarihli ve sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu için tekerrüre esas alınamayacak olan Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2009 tarihli ve 2009/138 Esas, 2009/404 Karar sayılı ilamının da ikinci kez mükerrirliğe esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “Sanığın Manisa 2. Asliye Ceza mahkemesinin 2014/562 Esas ve 2016/942 Karar sayılı hükmü ile ve Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/138 Esas sayılı hükmü ile verilmiş tekerrüre esas sabıkaları olduğu, 2. kez mükerrer duruma düştüğü anlaşıldığından TCK 58/6. maddesi ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca verilen cezanın 2. defa mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infaz sırasında 5275 sayılı Yasa'nın 108/2, 3. maddesi hükmünün göz önünde bulundurulmasına, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” paragrafının çıkarılarak yerine “Sanık hakkında 16.03.2017 kesinleşme tarihli Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/562 Esas, 2016/942 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 3-a, son, 125/4, 43... . maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay 12 gün hapis cezasının birinci kez mükerrirliğe esas alınmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.