Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28357 E. 2025/7798 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/243 E., 2023/122 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, dosya kapsamında şikâyetçi beyanı dışında başkaca bir delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/822 Esas, 2015/603 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihi 21.10.2019 olup, suç tarihinden sonra kesinleştiği dikkate alındığında bu ilâm nedeni ile 5237 sayılı Kanunun 58. maddesinin uygulanamayacağı, buna karşılık sanığın adli sicil kaydında yer alan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2014 kesinleşme tarihli ve 2013/276 Esas, 2014/151 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasından ilgili bölümler çıkartılarak yerine “Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli ve 2013/276 Esas, 2014/151 Karar sayılı hükmü ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.