Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14890 E. 2025/4313 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4 E., 2019/62 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın olay tarihinde on sekiz yaşı içerisinde olan katılan mağdureyi öpüp mağdurenin cinsel bölgelerini ve göğsünü elleyerek üstünü çıkarmaya çalışması şeklindeki eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ise beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen hükme ilişkin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme dair istinaf başvurusunun ise 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Kaçırılması Ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olduğu bu sebeple yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır. C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut deliller ve suçun vasfına yönelik yapılan değerlendirmenin suçun işleniş şekli ile sübutuna ve delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi suretiyle hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-h bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi İle Katılan Mağdure Vekilinin Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması Ve Alıkonulması Suçundan Verilen Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin vaki temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin esası incelenmeyen hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.