Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28277 E. 2026/11943 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/807 E., 2023/1269 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm bölümünde temel cezanın tayininde hürriyeti bağlayıcı ceza miktarı gösterilmemişse de alt sınırdan ayrılmadan ceza miktarının tayin edileceğinin belirtildiği ve sonraki uygulama olan takdiri indirim maddesi gereğince yapılan indirim oranı neticesinde sanığa 4 yıl 2 ay hapis cezası tayin edildiği nazara alındığında bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 2- Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2013 tarihli ve 2012/31 E., 2013/148 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2013 tarihli ve 2012/31 E., 2013/148 Karar sayılı ilâmındaki tehdit suçundan verilen 1 yıl 11... gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesine,” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle ve hüküm fıkrasından "1412 sayılı kanunun 326.md uyarınca sanığın neticeten 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" bölümü çıkartılarak yerine "Sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca, 3 yıl hapis cezası üzerinden yapılmasına" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.