Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28153 E. 2025/10970 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/28153
Karar No
2025/10970
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/42 E., 2023/391 K. SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, aynı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, 2. Sanığın, bilgisayar yazılımında oluşan hata sonucu hesabında para bulunmamasına rağmen katılana ait ortak ATM cihazından, 14.01.2014 - 18.01.2014 tarihleri arasında değişik zamanlarda birden fazla kez toplam 56.000,00 TL para çekerek tasarrufta bulunması karşısında; katılan bankaya karşı zincirleme şeklinde kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Mahkemece dayanılan suçun işleniş biçimi, failin güttüğü amaç ve saik ile fiilin ağırlığı gerekçelerine göre, temel cezanın tayininde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 3. ve 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler ve suça konu değer esas alınarak takdirin kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında makul bir belirleme yapılması gerekirken hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak, hapis cezasının alt sınıra yakın tayini ile yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/28153, K. 2025/10970, T. 03.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-28153-e-2025-10970-k-7dc994c4c980