Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2788 E. 2025/10723 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1693 E., 2019/1740 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2013 tarihli ve 2011/2000 E., 2013/736 K. sayılı kararına konu suç tarihinin 19.12.2011 olduğu, anılan ilâmda mükerrirliğe esas alınan ilâmın ise Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/492 E. sayılı kararı olup, kesinleşme tarihinin 17.09.2007, infaz tarihinin ise 30.07.2008 olduğu ve bu tarihten üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar bakımından bu ilâmın tekerrüre esas kabul edilemeyeceği gözetilmeden, ve sanığın adlî sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esal alınabilecek ilâmın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliği yerine, yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından "... ve sanığın tekerrürüne esas alınan hükümde de TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı ve bu şekilde sanığın mükerrir sayılmış olması dikkate alınarak sanığın 5275 sayılı CGTİK'nın 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir sayılmasına... koşullu salıverme hükümlerinin bu nedenle uygulanmamasına" şeklindeki kısımların çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.