Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2802 E. 2025/11930 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/271 E., 2020/195 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2019/6 E., 2019/118 K. sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/1186 E., 2019/1206 K. sayılı kararı ile "... Sanığın ailesi tarafından sanıkta hafif mental retardasyon ve epilepsi rahatsızlığı bulunduğuna ilişkin sağlık raporu ibraz edildiği gibi tanık olarak alınan beyanlarında da oğullarının menenjit geçirdiğini ve zihinsel olarak rahatsız olduğunu aşamalarda sürekli dile getirmelerine karşın sanığın tedavi gördüğü hastaneden tıbbi belgeleri getirtilmeden, tam teşekküllü akıl hastanesinden veya Üniversite Hastanelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı Başkanlıklarından ya da Adli Tıp Kurumu’ndan sanığın yargılamaya konu eylemi gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı kanunu 32/1-2 maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayini yapılmadan hukuka aykırı yöntemle ehliyetli kabul edilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, kabule göre de; 1-Sanığın gözaltında kaldığı sürenin karar başlığında gösterilmemesi, 2-Sanığın adli sicil kaydında görülen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilama ilişkin ilgili mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmemesi, 3-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda sanığa yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimi uygulanmış olması karşısında söz konusu ilamın TCK'nın 58/5. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi …" gerekçeleri ile sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/1186 E., 2019/1206 K. sayılı kararı ile bozma üzerine İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/222 E., 2019/338 K. sayılı kararlarının yasal dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.