Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27330 E. 2026/5873 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3290 E., 2023/700 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.02.2023 tarihli ve 2022/3290 Esas, 2023/700 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilip 20.03.2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 04.04.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin ''şikayetçinin zararını gidermek istediği hâlde bu hususun duruşma tutanaklarına geçirilmediğine, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine, son sözünün sorulmadığına, cezasının yüzüne okunmadığına'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan 06.11.2013 kesinleşme tarihli İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/158 Esas ve 2008/36 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 1 43... . maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece 20.11.2014 kesinleşme tarihli İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/112 Esas ve 2014/191 Karar sayılı ilâmı ile TCK'nın 191/1, 62... /1-a maddeleri uyarınca verilmiş 6.000,00 TL adlî para cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2008 tarihli 2006/158 Esas ve 2008/36 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 1 43... . maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasına ilişkin ilâmın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli 2014/112 Esas ve 2014/191 Karar sayılı ilâmı ile TCK'nın 191/1, 62. ve 50/1-a maddeleri uyarınca verilmiş 6.000,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine'' karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.