Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27207 E. 2026/6043 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/931 E., 2023/622 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, bozma

Sanık hakkında Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2015/654 Esas, 2021/135 Karar sayılı kararıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli ve 2021/931 Esas, 2023/622 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, söz konusu kararın sanık müdafiine 03.05.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği; ancak sanığa tebligat çıkarılmadığı, sanık veya müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz yoluna başvurulmaması nedeniyle kararın 19.05.2023 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden sonra sanık vasisinin 10.08.2023 tarihli dilekçesi ile istinaf kararına karşı temyiz kanun yolu süresinin kaçırılması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi gereğince eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulduğu, sanığın ise 11.08.2023 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunması üzerine dosyanın temyiz merciine gönderildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 E., 2022/119 K. sayılı kararında “ Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanununun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafiisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanığa da tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle sanık vasisinin eski hâle getirme ve temyiz talebinin, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli ve 2021/931 Esas, 2023/622 Karar sayılı kararının sanık ve vasisinin temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli ve 2021/931 Esas, 2023/622 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair ihtarların bulunmasına karşın, aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmadığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin sanık ...’e yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.