Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27318 E. 2026/9625 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/227 E., 2023/673 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle öncelikle beraatine aksi takdirde hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, zarar miktarının tespitine yönelik bilirkişi raporu aldırılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın öncelikle beraatine aksi takdirde hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'un inceleme dışı sanık ... ile iştirak hâlinde işledikleri 01.04.2021 tarihli hırsızlık suçunun gece saat 21.15'de işlenmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesinde, iştirak hâlinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranda sorumlu tutulmaları gerektiğinin düzenlendiği, somut olayda ise; anılan Kanun maddesine aykırı olacak şekilde katılan lehine takdir edilen vekâlet ücretinden hakkında mahkûmiyet kararı verilen temyiz dışı sanık ...'ın sorumlu tutulmayarak, vekâlet ücretinin sadece temyize gelen sanıklar ... ve ...'tan müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 07.03.2023 tarihli ve 2023/227 Esas, 2023/673 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 303/1-h maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2021/699 Esas, 2022/927 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının vekâlet ücretine ilişkin (6) numaralı bendinde yer alan“...sanıklar ...ve ... den müteselsilen alınarak katılana verilmesine," ibarelerinin çıkarılarak yerine,"...sanıklar ... ... ve ...'tan ayrı ayrı eşit olarak alınarak katılana verilmesine," ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.