Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3881 E. 2026/7660 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2649 E., 2022/1520 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli kararının, sanığın yokluğunda verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı bulunduğundan ve kararın daha önce ayrıca sanığa tebliğ edilmediği belirlenmekle, sanığın öğrenme üzerine 01.08.20 22... .08.2022 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Mala zarar verme suçuna ilişkin yapılan incelemede Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mala zarar verme suçuna ilişkin olarak 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak verilen istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanığın mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II- Konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin yapılan incelemede Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak REDDİNE, III- Hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede ise İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair tanığın muğlak ifadesi ve yetersiz bilirkişi raporu dışında delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine, nitelikli hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Her ne kadar tanık ... , aşamalardaki beyanlarında suçun oluş saatine ilişkin net bir açıklamada bulunmamış, soruşturma evrakları incelendiğinde de olayın saatine ilişkin farklı saatler yazıldığı görülmüş ise de; suçun meydana geldiği saat olarak, en erken tespitin ekspertiz raporundaki 20.45 şeklindeki tespit olduğu, bu saat kabul edilse dahi, suç tarihindeki UYAP sisteminde yer alan çizelgeye göre yaz saati uygulaması da gözetildiğinde gün batımının 19.32 olduğu, gece vaktinin 20.32'den itibaren başlayacağı, dolayısı ile İlk Derece Mahkemesinin suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.