Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/26857 E. 2026/6567 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/26857
- Karar No
- 2026/6567
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1716 E. 2023/723 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin reddi,Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
I. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/17 16... /723 Karar sayılı kararının sanıklar müdafilerinin temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b. maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "tanık ...'ın sanığa yönelik kesin ve net bir teşhisinin bulunmadığına, sanığın dışarıya kızını aramak için çıktığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz önüne alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "eksik araştırma sonucu karar verildiğine, tanık ...'ın beyanları arasında çelişki bulunduğuna, tanığın diğer sanık ile tanışıklılığının bulunup beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2008 tarihli ve 2007/288 Esas, 2008/116 Karar sayılı ilâmında da sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık ... hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.