Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/26152 E. 2025/8118 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/512 E., 2023/488 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Karar başlığında suç adı olarak iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/596 E., 2015/631 K. sayılı ilamında üç ayrı suçtan mahkûmiyet kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2) Sanığın eylemini gece vakti gerçekleştiğinin kabulü karşısında hırsızlık suçundan belirlenen temel cezadan artırım yapılırken uygulama maddesi olan TCK'nın 143. maddesinin kararda gösterilmemiş olması, 3) Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle hakkında hükmedilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği hâlde, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hırsızlık suçundan kurulan hükmün ilgili fıkrasına "geceleyin gerçekleştirdiği anlaşılmakla" ibaresinden sonra "TCK'nın 143. maddesine göre" ibaresi eklenerek ve her iki hüküm yönünden tekerrüre ilişkin ilgili kısma, "sanık hakkında Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/596 E., 2015/631 K. sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilmiş 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.