Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2594 E. 2026/7310 K. – Suç Eşyasının

Konu: Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2594
Karar No
2026/7310
Karar Tarihi
Konu
Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3020 E., 2021/2167 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM :İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin; "Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği, sanığın savunmalarının çelişkili olduğu, soyut beyanlara göre karar verildiği, sanığın önce hayvanların pasaportunu görmeden kesim yaptığını beyan etmesine rağmen daha sonra pasaportlarını gördükten sonra kesim yaptığını savunduğu, beraat kararı verilmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin,10.10.2013 olan suç tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince farklı gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şile Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/2594, K. 2026/7310, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-2594-e-2026-7310-k-813059645d45